علامت اصلی سندرم احتقان لگن (PCS) درد لگن است. زنان معمولاً درد مبهم، ضربان دار و دردناکی در ناحیه فرج دارند که اغلب در حین یا بعد از مقاربت، درست قبل از شروع قاعدگی و با پیشرفت روز بدتر می شود، به خصوص در زنانی که برای مدت طولانی ایستاده یا می نشینند. علت PCS ناشناخته است. با این حال، عوامل متعددی مانند رفلاکس وریدی، انسداد وریدی و هورمون ها به احتمال زیاد دخیل هستند. درد لگن و رفلاکس وریدهای لگن اغلب در زنان قبل از یائسگی وجود دارد.
با این حال، حضور آنها همیشه یک رابطه علت و معلولی ایجاد نمی کند. در بیمارانی که علائم بالینی، علائم و یافته های تصویربرداری سازگار با PCS دارند، تشخیص تنها پس از حذف سایر علل درد شکم و لگن انجام می شود. شرح حال بیمار باید شامل ماهیت، شدت، الگوی درد، محل، مدت و تشعشع درد و همچنین عوامل تشدید کننده و تسکین دهنده باشد. PCS اغلب در زنان چندزا کمتر از 45 سال تشخیص داده می شود، احتمالاً به این دلیل که اندازه وریدهای تخمدان در طول هر بارداری افزایش می یابد و در زنان مبتلا به PCS به حالت عادی باز نمی گردد. تشخیص های افتراقی برای درد لگن گسترده است و بر پیچیدگی این اختلال می افزاید.
علائم واریس لگن
در واقع سیاهرگهای لگن بزرگ میشوند و خون در داخل سیاهرگها جمع میشود. درد معمولاً یک احساس سنگین و دردناک در لگن است که ممکن است تیز باشد و بیش از 6 ماه طول بکشد. درد ممکن است در هر دو طرف باشد، اما اغلب اوقات فقط در یک طرف دیده می شود و بیشتر در سمت چپ دیده می شود. برخی از زنان ممکن است علائم دیگری مانند درد قبل و در طول سیکل قاعدگی، اضطرار همراه با ادرار کردن، سیاهرگهای پرپیچوخم روی باسن، فرج یا رانها را تجربه کنند. سندرم احتقان لگن در زنان در سنین باروری و زنانی که بیش از یک فرزند داشته اند بسیار شایع تر است.شایع ترین علائم سندرم احتقان لگن معمولاً درد در ناحیه شکم است که بیش از شش ماه بدون دلایل گوارشی یا زنانگی ادامه می یابد، به همین دلیل، تکرر ادرار، سنگینی در قسمت تحتانی شکم، به ویژه در دوران قاعدگی. بروز رگهای واریسی در ناحیه فرج یا باسن و درد لگن هنگام مقاربت یا ناراحتی بعد از آن.
عوامل خاصی ممکن است درد را بدتر کنند، مانند:
- تغییر وضعیت بدن
- داشتن رابطه جنسی (هم در حین و هم بعد از آن)
- ایستادن برای مدت طولانی
- پیاده روی
برخی از زنان نیز علائمی مانند:
- درد قبل یا در طول دوره های خود
- احساس نیاز ناگهانی به ادرار کردن
- بزرگ شدن و انحراف وریدهای روی باسن، اندام تناسلی خارجی (فرج)، یا ران
علل واریس لگن
علت PCS ناشناخته است. با این حال، عوامل متعددی مانند رفلاکس وریدی، انسداد وریدی و هورمون ها به احتمال زیاد دخیل هستند. وریدهای ناکارآمد و متسع لگن شایع هستند و طبق ادبیات، 10 درصد جمعیت زنان واریس تخمدان دارند. درد لگن و رفلاکس وریدهای لگن اغلب در زنان قبل از یائسگی وجود دارد. با این حال، حضور آنها همیشه یک رابطه علت و معلولی ایجاد نمی کند.
PCS اغلب در زنانی که زایمان های متعدد داشته اند و سن کمتر از 45 سال هستند تشخیص داده میشود، احتمالاً به این دلیل که اندازه سیاهرگهای تخمدان در هر بارداری افزایش مییابد و در زنان مبتلا به PCS، سیاهرگها به حالت عادی باز نمیگردند. PCS به ندرت در زنان نخست زا تشخیص داده می شود و در زنان یائسه گزارش نشده است. علاوه بر این، زنان مبتلا به PCS نسبت به زنان بدون PCS رحم بزرگتر و اندومتر ضخیمتری دارند و در 56 درصد از زنان، تغییرات کیستیک در تخمدانها رخ میدهد. و بعد از بارداری ادامه می دهند.
تشخیص سندرم احتقان لگن
- آزمایش ادرار برای بررسی مشکلات سیستم ادراری شما
- آزمایش خون برای بررسی بارداری، عفونت های مقاربتی (STIs)، کم خونی و سایر شرایط
- سونوگرافی لگن برای جستجوی رشد در لگن
- سونوگرافی داپلر برای بررسی جریان خون در رگ های خونی لگن
- سی تی اسکن یا ام آر آی برای تصاویر دقیق تر
- لاپاراسکوپی تشخیصی برای رد سایر علل درد لگن
- روشی برای انجام فلوروسکوپی وریدهای لگن (ونوگرافی)
کدام یک از عوامل خطر برای سندرم احتقان لگن محسوب می شوند؟
به اصطلاح سندرم احتقان لگن یک آسیب شناسی است که تشخیص آن دشوار است و تخمین زده می شود 10 درصد از زنان را تحت تأثیر قرار دهد. معمولاً به وجود وریدهای واریسی در لگن مرتبط است که معمولاً در ناحیه نزدیک رحم و دستگاه تناسلی قرار دارند. این وریدهای واریسی که گشاد شدن وریدهای تخلیه در سطح لگن هستند، به دلیل نارسایی وریدی در ناحیه ایجاد میشوند که میتواند با فشردهسازی یا گشاد شدن یکی از این سیاهرگها رخ دهد. معمولاً با نارسایی وریدی در اندام تحتانی مرتبط است و ظاهر آن معمولاً در زنان زیر 45 سال رخ می دهد. آنها در زنانی که بارداری را پشت سر نگذاشته اند بسیار شایع نیستند، اگرچه گاهی اوقات در زنان با شاخص چربی بدن کمی ظاهر می شود. تشخیص صحیح برای درمان آن ضروری است و با انجام چندین آزمایش مانند CT یا سونوگرافی انجام می شود. این مشکلی است که کمتر تشخیص داده شده و مردان را نیز درگیر می کند و معمولاً به شکل واریکوسل بیضه است.
عوامل خاصی وجود دارد که می تواند خطر ابتلا به این آسیب شناسی را افزایش دهد، مانند ابتلا به برخی اختلالات هورمونی، داشتن بیش از یک بار بارداری یا داشتن تخمدان پلی کیستیک.
درد کشاله ران در مردان ناشی از رگ
مردانی که دچار سیاهرگ های واریسی در ناحیه لگن می شوند از وضعیتی به نام واریکوسل رنج می برند. سیاهرگهای داخل کیسه بیضه، که کیسهای است که حاوی بیضهها است، میتواند با تجمع خون در سیاهرگها آغشته شود. هر دو طرف کیسه بیضه ممکن است تحت تاثیر قرار گیرد، اما بیشتر سمت چپ. علائم مرتبط با واریکوسل یک درد مبهم در کیسه بیضه است که معمولاً با ایستادن، فعالیت و هوای گرم بدتر می شود. بهترین راه برای کاهش علائم، دراز کشیدن است. مواردی وجود دارد که ممکن است باعث کاهش باروری یا ناباروری شود، اما کمتر رایج است. برخلاف زنان، به نظر نمیرسد که هیچ عامل خطر خاصی وجود نداشته باشد که باعث ایجاد واریکوسل در مردان شود.
بیشتر بدانید : روشهای پیشگیری از ایجاد واریس
واریس در کشاله ران چگونه درمان می شود؟
گزینه های درمانی برای مردان و زنانی که از واریس در کشاله ران رنج می برند وجود دارد. درمان معمولاً برای کسانی است که علائم دارند، زیرا برخی از افراد مبتلا به سندرم های بالا هستند که هیچ علامتی ندارند. برای مردان، گزینههای درمانی شامل جراحی برای اصلاح نقص در وریدها یا روش آمبولیزاسیون است که باعث زخمی شدن سیاهرگ میشود و از جریان خون بیشتر جلوگیری میکند. برای زنان، درمان ممکن است شامل جراحی برای برداشتن اندامهای لگنی مانند رحم، هورمونهای خاص برای درمان درد، جراحی برای اصلاح رگها یا آمبولیزاسیون باشد.
در حال حاضر، درمانی که بهترین نتایج را در بهبود سندرم احتقان لگن ارائه می دهد، آمبولیزاسیون وریدهایی است که باعث ایجاد واریس در ناحیه لگن می شوند. این درمان از سال 93 شروع به اجرا کرد و در حال حاضر 95 درصد موفقیت دارد. این شامل انجام یک سوراخ در سطح بازو یا کشاله ران است که از طریق آن به سیستم وریدی دسترسی پیدا می کند. پس از داخل شدن، از طریق کاتترها، نقطه ای که آسیب شناسی را نشان می دهد قرار می گیرد و رادیوگرافی با کنتراست انجام می شود تا دقیقا مشخص شود وریدهای ایجاد کننده کدامند. سپس، در رگ هایی که از کار می افتند، دستگاه های مارپیچی شکل به نام «کویل» وارد می شود که برای مسدود کردن جریان خون عمل می کند. با این روش علائم سندرم احتقان لگن از بین میرود، درد و سنگینی لگن از بین میرود، دردهای دوران قاعدگی، سنگینی پاها، موضعی شدن رگهای واریسی در نواحی غیر معمول یا درد در هنگام مقاربت.
اگر علائم واریکوسل یا سندرم احتقان لگن را دارید و می خواهید راه حلی برای درد روزانه خود بیابید، با پزشک خود در مورد گزینه های درمانی که ممکن است برای تشخیص، سابقه پزشکی و اهداف درمان شما مناسب باشد، صحبت کنید.
